In Stockholm is het eind oktober rond een graad of zes, het wordt om vier uur donker en de stoep is nat. Toch loopt daar niemand in wandelschoenen naar zijn werk. Wat je wel ziet, jaar na jaar, is de westernlaars. Puntneus, schuine hak, tot net over de enkel, onder een lange jas of een wijde broek. Ik vond dat lang een rare match. Een laars die is bedacht voor stoffige vlaktes in Texas, gedragen in een stad waar het half het jaar vriest. Maar hoe vaker ik in...






























































































































































































































































































































































































































